Elke beroepsgroep heeft haar eigen woorden, taalkundige gebruiken en aanduidingen van zaken. Zo zal ik bij mijn nieuwe werkgever (Rederij Doeksen) ook een beetje moeten bijleren over hoe iets heet en wat er mee bedoeld word. Stuurboord, bakboord, boeg en hek zit er wel in bij me maar woorden als Dinghy? Ik heb nog geen idee wat ze ermee bedoelen maar ik hoorde het woord vandaag in elk geval al vallen. Vandaag was ik dus even heen en weer naar Harlingen, heb ik hier en daar al wat tips gekregen over hoe het moet en vooral over hoe het niet moet en ik vind het wel weer een mooie uitdaging. Nu niet denken dat ik meteen al achter het stuur (roer) van de boot sta; ik begin

Het is gierend druk in mijn leven; de Vuurtorenloop, een nieuwe werkgever, nog steeds een andere werkgever, een stukje schrijven voor een personeelsblad, maandag kleding aan laten meten, Lotusslachtoffer spelen met gruwelijke verwondingen (ik moet altijd "bewusteloos" zijn want anders loopt de oefening in de soep), deelnemers van de Vuurtorenloop verwelkomen, administratie, website en nog een geheim projectje. Het loopt me bij tijd en wijle helemaal om. Gelukkig had ik nog een bon liggen van Nicky Matser en daar ben ik vanmiddag dus even lekker door gemasseerd. Voor wie wel eens een massage ondergaat, of dat wel eens heeft ondergaan: Een aanrader! Ook voor iemand die het nog nooit

Er gebeuren in je leven veel dingen die gevoelsmatig lastig zijn. Je moet bijvoorbeeld zingen met het zeemanskoor op momenten dat je slecht nieuws hebt gehoord, er zijn dagen dat in je omgeving vreselijk wordt geleden en dan is het wel eens lastig om het zelf zo vreselijk voor mekaar te hebben. Ik zal niet in details treden maar je wordt soms wel heel erg heen en weer geslingerd tussen verschillende emoties. Het leven zit soms raar in elkaar.
Mijn eigen leven zit momenteel in een enorme boost, positief. Binnenkort begin ik aan een leuke baan, ik sta straks op de eerste hand als het gaat om aankomende en vertrekkende vrienden, kennissen, familie en noem het maar op. Het verwelkomen en uitzwaaien krijgt ineens een soort van officieel karakter. Ook op ander vlak gaat het reuze goed, de vuurtorenloop zit er weer aan te komen, zondag is het zover en voor mij is het de laatste keer dat ik

Vandaag was mijn moeder jarig. Eigenlijk moet ik zeggen, gisteren is mijn moeder jarig geweest. Ze is op 1 maart geboren en het had dus maar een haartje gescheeld of ze was nu ongeveer 16 jaar oud geworden. Ik ken maar 1 persoon die echt op een schrikkeldag is geboren en dat is onze eigen Arie. Hoe dan ook, mijn moeder is ondertussen al met emeritaat, ze is immers dominee. Dominees gaan niet zomaar met pensioen, ze belanden in iets anders en dat is dus het emeritaat. Het komt op hetzelfde neer maar de kerk mag graag dingen net even anders noemen dan de rest van de wereld. (En dan hebben we het nog niet eens over de katholieke kerk want die maken er helemaal een potje van).

Schiedam, de stad van de jenever, van molens, van heel veel groen. Ik had niet verwacht dat er zo veel groen was te vinden in een grote stad. Schiedam huisvest het oudste stadspark van Nederland, de Plantage, en tussen Schiedam en Vlaardingen (wat gewoon tegen elkaar aan ligt) bevindt zich een enorm groot dijklichaam waarop al sinds de jaren vijftig van de vorige eeuw de A4 moet worden gerealiseerd. Temidden van de bebouwing heb je dan gewoon kilometers vrij zicht op een stuk groen dat midden in de verstedelijkte zone totaal onverwacht is. Trouwens, we zaten aan de rand van Schiedam en dan heb je ook nog een heel uitgestrekt polderlandschap waar je relatief weinig horizonvervuiling hebt. Het

Wij hadden het vroeger thuis wel eens over Arabische toestanden maar heb nooit echt begrepen wat er mee werd bedoeld. De gemiddelde Arabier in mijn kennissenkring kwam helemaal niet uit Arabië maar uit Afrika. Soedan, Egypte, Algerije en Tunesië. Soedan is natuurlijk al jaren een brok ellende en de enige Soedanees die ik kende was dan ook het geweld ontvlucht (hij kon niet zo goed tegen bloedbaden), werd mijn buurman en stak zichzelf vervolgens tijdens het vlees bereiden een mes dwars door de hand heen (Daar ging zoveel verband omheen dat hij bijna als mummie kon worden tentoongesteld). Mijn eerste Arabier heb ik pas leren kennen toen ik hem naar het ziekenhuis bracht en hij was danig van de leg. De tweede Arabier die ik heb leren kennen runde een Shoarma-zaak. Goeie toko, liep

Zo nu en dan heb je wel eens een omgooidag. Een dag dat alles ineens anders wordt door omstandigheden buiten je macht of anderszins. Soms is het ook wel eens mijn eigen schuld. Het "nachtbraken met tomatensoep" heb ik gecancelled. We hadden als gevolg van extreem lage temperaturen maar 7 deelnemers en daarvan hebben zich nog eens vier afgemeld vanwege ander leed dan het min13-gevoel. Hoe dan ook, dankzij een riante sponsoring zit ik opgescheept met een enorme partijhandel tomatensoep en daar kunnen we nog tot 2037 mee vooruit, zelfs als we elk weekend logees hebben. (Dank je wel Peter, je bent bij deze uitgenodigd om een kop soep bij ons te komen eten). Als gevolg van het omgegooide

Het blijft maar doorgaan met het spuien van ideeën. Vannacht schoot er een briljant plan door mijn hoofd en tussen de vuurtorenloopvoorbereidingen en het nachtbraken met tomatensoep-verhaal heb ik daar alvast de eerste stappen in gezet. Als alles goed gaat komen er in de toekomst een soort van Ommetje-arrangementen. Je kunt dan op deze site coupons vinden, uitprinten en inleveren op de betreffende locaties waarvoor ze worden uitgegeven. Leuke korting voor Ommetje-lezers en extra omzet voor de ondernemers in de rustige maanden van het jaar. Uiteraard hangen hier een hoop spelregels aan vast maar toch, het lijkt me dat er altijd mensen geinteresseerd zijn in dergelijke acties. Rond

De vuurtorenloop zit er al weer aan te komen dus heb ik vandaag een heel aantal dingen geregeld. De aanmeldingen stromen gestaag binnen en het lijkt erop dat we dit jaar het aantal van vijftig deelnemers wel overstijgen. Ieder jaar een beetje meer en dan komt er vanzelf schot in. Het is voor mij het laatste jaar dat ik de organisatie op me neem, het evenement wordt straks ondergebracht bij mensen die er meer verstand van hebben dan ik. (Van hardlopen dan want organiseren begint al in mijn bloed te zitten). De route van de Vuurtorenloop heb ik zondag aanstaande deels opgenomen in het Nachtbraken met tomatensoep. Het wordt een spannende tocht met mij als gids en een vriendin vertelt

Welnu, ik kan met recht zeggen dat de poging om te stoppen definitief is mislukt. Nancy bracht gisteren een pakje shag voor me mee uit de winkel want het werd een beetje sneu om iedere keer die ene van een ander te bietsen. Wat heb ik er van opgestoken behalve de nodige peuken; A. Ik ben kennelijk een slappe dweil B. Ik verkeer momenteel in verkeerde kringen en C. Van je vrienden moet je het hebben.
In januari ben ik moeiteloos zonder chagrijn 3 weken rookvrij geweest, niets aan het handje tot er een spanningsmoment kwam ten aanzien van mijn show in Podium Vlieland en die eerste peuk was gelijk de aanleiding tot een gezellig doorrookt avondje uit. De tweede poging ging goed zolang ik mij niet in mijn huidige werkkring bevond. Al mijn collega's roken, thuis rookte Nancy nog volop en werkelijk iedereen op 2 na van mijn kennissen zit zwaar aan de Van Nelle. In

Ik kan me nog goed herinneren dat we na de geboorte van mijn jongste broertje regelmatig met het hele gezin en hebben en houden in de bus stapten naar Beilen voor een bezoekje aan het consultatiebureau. Mijn broertje, toen al een huilebalk, ging steevast huilend in de bus mee terug en ergens ooit zijn we met zijn allen in een louche obscuur cafe beland waar we dikke vette patatten naar binnen hebben gemept onder de klanken van LUV en andere discutabele muziek. Het zal ongetwijfeld maar 1 keer gebeurd zijn en het was vast niet zo dramatisch als ik het nu beschrijf maar het is wel een stevige herinnering. Misschien komt hier mijn voorliefde voor het nachtelijke kroeg-leven en patat

Er was een dakpannetje van het dak gerold. Niet ons eigen huis maar op Flevo. Het gebouw is denk ik zo'n 14 meter hoog ofzo en een vriendin vroeg me of ik dat wel even kon herstellen. "Er hangt wel een nokladder aan de andere kant van het dak", zei ze enthousiast. Welnu, ik met mijn stramme lijf het dakraam uit, de ladder op maar die ladder bleek nog niet eenvoudig te verplaatsen. Het werd dus een kruisschuiver over de nok en het was de allerlaatste rij pannen en dan de vierde van boven. Het was gruwelijk, de nok zat vol met meeuwenstront, dat glijdt als boter, en het dak is echt vreselijk steil. Een vrije val levert meteen de nodige breuken op dan is nog steeds zo'n pan niet vervangen. Met

Binnenkort zijn er weer provinciale verkiezingen en ditmaal doen er zowaar Vlielanders mee aan de stoelendans der provinicie. Elsje voor de Partij van de Arbeid en Tom van Mourik voor de VVD. Dat wordt dus nog spannend. De stempas is inmiddels bij ons op de mat gevallen en daar heb ik dus nu al werk van want Google vond dat er helemaal niet gestemd hoefde te worden. Althans niet door mij. MIjn politieke voorkeur in het midden latend, maar ligt wel ergens anders dan bij Nancy, heeft kennelijk invloed op de gemoedstoestand van Google. De stempas bestaat nu uit twee grote stukken en een heleboel kleine friemeltjes maar daar gaat de stemcommissie vast niet

Nancy en ik hadden allebei twee dagen geleden een oproep op Vliebay gezet en deze zijn nu al (deels) vervuld. Nancy heeft haar kat, ik heb ondertussen dus gewoon niet 1 maar zelfs 2 Stoepmunten bemachtigd. Annie Kleefstra bleek in het knopendoosje nog een aantal consumptiepenningen te hebben zitten en naast de witte waarvan ik het bestaan kende was ze ook nog in het bezit van een rode. Heel bijzonder dus. In 1 klap twee munten rijker en het mooiste is nu dat er misschien nog wel meer kleurvarianten hebben bestaan. Elk antwoord levert nieuwe vragen op. Hoe dan ook, Vliebay kan bij mij niet meer stuk. Het lijkt erop dat Ieuw intussen zijn / haar draai gevonden heeft op haar nieuwe adres en

We hebben het weer voor elkaar hoor. Ergens op Vlieland kwam een mottig katje aangelopen, iemand anders wilde er van af en voor we 't wisten werd Nancy's oproep op Vliebay gehonoreerd. We beschikken nu dus weer over een kat. We weten nog niet wat het is, kater of poes maar het is ook zo'n scharminkel dat we zelfs nog onenigheid over de naam van het beest hebben. Nancy vindt dat het dier Kellan moet heten of zo, iets Keltisch wat slaat op de bruid van de prins (of iets dergelijks) maar zo'n poes vind ik het dus helemaal niet. Het lijkt meer op een Ieuw. Beetje lastig te lezen maar de eerste letter van zijn / haar naam is dus een i en geen L. Vooralsnog roept Ieuw de hele dag 

Avondrood wordt vaak geassocieerd met ouden van dagen, rusthuizen en instellingen waar je in wordt weggestopt als de maatschappij niets meer aan je heeft. Avondrood, water in de sloot; ook al iets meteorologisch waar ik niet zoveel mee heb als anti-regenist. Dat avondrood prachtige plaatjes kan opleveren bleek zojuist weer even. Totaal geen photoshop gebruikt, drie foto's met een tussentijd van enkele minuten. Een prachtig schouwspel dat nooit verveelt. Nu heb ik qua weer al helemaal niet te klagen want storm en harde wind vind ik prachtig. Het is er gelukkig niet guur bij, ik moet namelijk tegenwoordig iets verder fietsen naar mijn werk. Ik fiets nu niet meer van

Nee, over mijn werk gaat het niet, het is pittig maar de collegialiteit maakt het allemaal heel erg dragelijk. De mannen en vrouwen waar ik nu mee werk geven allemaal een stimulans en samen komen we er wel. Zo hoort het natuurlijk ook. De storm raast om het huis, vanmiddag was er zelfs al een uitruk van de brandweer vanwege een geknakte mast ergens, maar vreselijke dingen zijn er niet gebeurd vandaag. Nou ja, er is wel een vriendin van me vertrokken van het eiland, haar man, eveneens iemand waar ik het heel erg goed mee kon vinden en regelmatig even samen mee thuis borrelde is ook weg en de kinderen waar ik nog wel eens een grap mee uithaalde en de hond waar ik warme

Vliebay is online gegaan. Een website waar je vraag en aanbod met elkaar in contact kunt brengen. Uiteraard moet het wel met Vlieland te maken hebben of om iets gaan dat op Vlieland speelt want anders is het ook wel een beetje raar. Nancy heeft al om een katje gevraagd, wie dat ook gaat aanbieden: ik ben er faliekant tegen dus reageren heeft geen enkele zin. We zijn er net van af, we beginnen er niet weer aan. En aangezien ik ben gestopt met roken en zo nu en dan een aanval van pure chagrijn heb als er iets gebeurt dat me niet aantstaat is het ook vooral erg raadzaam om niet over poezen te beginnen. De kat van een ander aait altijd nog het best. Ook ik heb een advertentie op www.vliebay.nl gezet

Het rijden met de grote gele vrachtauto ging vaak gepaard met vaste peukmomenten. Bij de vlaggen werd steevast een shaggie opgestoken en tussen de zeehonden en het drenkelingenhuisje moest er het liefst ook net eentje tussen passen. Vertrek bij het Seeduyn, bij de strandovergang Posthuys en zo zaten er in een dag veel momenten die tot het automatische roken aanzetten. Het zand zat werkelijk overal na een dag heen en weer rijden, en nog steeds ligt er een aanzienlijk stuk van de Vliehors bij ons door het huis. Korrels tussen de plinten, zand in de kelder, knarsende wasmachines en ritselende traptreden. Nu ik dan iets minder met zand te maken dacht te krijgen valt dat toch nog wat

Vandaag heb ik een beslissing genomen voor de toekomst. De Vliehors expres was vijf jaar lang mijn werkplek, de cabine mijn woonkamer, de gast mijn drijfveer en het strand mijn wereld. Na vijf jaar komt er nu een einde aan. Er liggen veel dingen aan ten grondslag die me tot deze beslissing heeft doen komen maar daar ga ik niet teveel over uitweiden. Het werk is altijd leuk geweest, de werkplek was zonder meer fantastisch maar het was "op". Ik zag nog een zomer niet meer zitten, nog een jaar zo intensief bezig zijn. Ik doe altijd alles in mijn leven, of het nu om werk gaat of relaties, over hobby's of interesses alles met honderd % inzet. Meer kan niet namelijk, honderd % is

Het was een hele bijzondere avond gisteren. De zaal was volledig uitverkocht en er werden voor extra speciale vrienden zelfs nog stoelen bij geplaatst. De voorste rij was hoofdzakelijk gevuld met VIP's maar hier en daar zat er ook eentje tussen het gewone publiek. Vrienden en bekenden, dat dekte de lading erg goed. Van de 60 toeschouwers kende ik er maar 7 niet persoonlijk en zelfs die mensen die mij of mijn website helemaal niet kenden vonden het een geweldige avond. Dat was trouwens ook een beetje de strekking van alle geluiden die ik opving. Veel mensen laten lachen, grappen en grollen gemaakt, gevoelige dingen gezegd, mensen tot nadenken gestemd en vooral

Na dagenlang nergens last van te hebben gehad sloeg vanmiddag ineens de plankenkoorts toe. Bij mij in elk geval wel want Erwin die het technische gedeelte voor zijn rekening neemt vanavond heeft nergens last van. De zaal is uitverkocht, Alleen is al een succes zonder dat ik een woord ten gehore heb gebracht. De lat ligt hoog, men verwacht er heel veel van. Nu kan ik erg goed over mezelf vertellen en doe het ook graag maar voor zoveel mensen dat is toch wat anders. Gevolg van de plankenkoorts van vandaag was wel dat ik drie zware shaggies heb gerookt en daar komt vanavond in elk geval nog eentje bij. Om half negen vanavond gaat het los. De directie van Podium

De laatste dagen bulk ik van de kadootjes en vandaag kreeg ik zomaar weer twee gesigneerde boeken kado. Stripboeken nog wel en iedereen weet dat ik gek ben op strips. Een Disney collectie van 300 albums, pockets en andere narigheid is daar toch wel een hele opvallende uiting van. Naast mijn held Peter van Straaten zijn er nog meer striptekenaars en tekenaressen waar ik wel iets mee heb. Vroeger had ik de complete Doorzon-collectie, Leonardo vindt ik briljant (vooral de vervelende pech die de leerling steeds treft) en Sjors en Sjimmie. Asterix

Spannend wordt het, mijn eerste optreden in het Podium. Ik moet nog steeds een paar voorbereidingen treffen, nog niet alles is uitgelijnd en mezelf kennende moet ik zaterdagmiddag nog de puntjes op de i zetten. Gelukkig heb ik een boel afleiding want ook de vuurtorenloopvoorbereidingen zijn al weer gestart en het zal mij benieuwen hoeveel mensen er dit jaar gaan meedoen. Je hoopt als organisator toch op een stijgende lijn. Verder heb ik gisteren nog een interessante avond gehad naar aanleiding van de verjaardag van een goede kennis en daarna trof ik een veelbelovende debuterende schrijver. Ik ga zijn naam niet noemen maar wel de titel van één van

Kadootjes, ik vind het heerlijk om kadootjes te krijgen. Nu was ik vandaag niet eens jarig ofzo, had geen bijzondere prestatie geleverd, stopte niet met de KNRM of kwam terug van een recordpoging, nee, niets van dat alles. Toch kreeg ik vandaag kadootjes. Eentje moet ik nog ophalen want die is in het dorp voor me afgegeven, een ander heb ik vandaag al opgehaald. Bojan van Podium Vlieland heeft nieuwe T-shirts laten maken en vond dat ik ook wel eentje mocht hebben. Kado. Uiteraard heeft hij ze nu in het Podium te koop liggen en het promotionele effect van een vermelding in mijn blog zal ongetwijfeld niet verkeerd uitpakken ten aanzien van de

Het was mooi weer vanmiddag en dan word iedereen een beetje speels. Mijn honden houden van speels en lopen de hele tijd met dennenappels en tennisballen rond en als je even niet oplet leggen ze die net onder je voet neer op een moment dat je niet helemaal stevig staat. Enkelblessures, spierpijn en allerlei ongemak levert speels op. Fietsers die elkaar speels achterna zitten, auto's die worden bestuurd door frivool toeterende chauffeurs en glimlachende merels die ook het voorjaar voelen naderen en reeds met hun hoofd bij de eileiders zitten. Soms is speels iets minder voor de hand liggend. Tikkertje in de lucht? Ergens gaan toch wat alarmbellen rinkelen want er

Ik heb al wel eens eerder geroepen dat als God bestaat hij een bijzonder raar gevoel voor humor bezit. Ik ga niet klagen over het feit dat mensen hun eigen verantwoordelijkheden niet onder ogen willen zien, dat ze graag anderen de schuld geven van het eigen falen en God of Duivel is altijd handig als je het even niet meer weet wie de zondenbok moet zijn. Atheist als ik ben kan ik natuurlijk niet beginnen over het gevoel van humor dat onze lieve heer aan de dag legt. Waarvan je het bestaan ontkent daar kun je ook geen eigenschappen aan toedichten. Het is een beetje zoals het weer en Piet Paulusma, daar geloof ik ook niet in. Wel in weer, minder in Piet. En ik ken mensen die hem persoonlijk menen te kennen. Mijn moeder is dominee en die heeft mij ook niet kunnen overtuigen van het bestaan van de Almachtige maar Piet Paulusma is al aardig hardnekkiger in zijn verschijningen. En hij ziet er meestal florissanter uit dan de Here want die hangt maar wat rond

Aangezien ik de laatste tijd nogal bezig ben oud fotomateriaal bij elkaar te zoeken voor "Alleen" kom ik dus ook nog wel eens hele leuke foto's tegen. Foto's waarop je kunt zien dat er ook een tijd is geweest waarbij ik best wel leuk was. Niet te gecompliceerd, openminded en vooral heeeeeeel lief. Dit trouwens in schril contrast met de oude woord-rapporten die ik eveneens ben tegengekomen en waaruit vooral twijfelachtige kenmerken van de jonge Folkert naar boven komen. De laatste foto's moeten nog worden ingescand en dan is het allemaal voor mekaar. De volgorde bepalen is nooit het meeste werk want ik houd gewoon de

Watermanagement. De ene zijn hobby, de ander zijn probleem. Willem Alexander weet als geen ander hoe belangrijk de rol van water is in de wereld en dus is het niet verwonderlijk dat iemand die de hele dag het liefst met de Groene Draeck op sjouw gaat langs alle Friese meren zich daar mee inlaat. Ergens zitten er Friese voorouders in de afstammingslijn der Oranjes want het zit ze in het bloed, sport met water, bevroren of ontdooid. Nee, ik heb het helemaal niet zo op water. Zwemmen doe ik alleen als het water op woensdagmorgen op baby-zwem-temperatuur is gestookt of in de Sauna of iets dergelijks waar het water ook rond de 30 graden schommelt. Zeezwemmen

Je kunt mij niet kwaaier krijgen 's morgens dan met een kapotte CV. Ik heb een allemachtige hekel aan kou en 's morgens opstaan en dan ontdekken dat je geen warm water hebt en dat het maar 14 graden is in huis. Voor mij gelijk de veroorzaker van een  dag gehuld in totale chagrijnigheid. En momenteel ben ik toch al wat gevoelig in verband met het stoppen met roken dus dat kan ik er dan iets minder goed bij hebben. Alle goede bedoelingen  van onze CV-monteur ten spijt, het is ondertussen al de vijfde keer deze maand dat we met een koude douche wakker worden, begin ik een lichte antipathie te ontwikkelen tegen mensen die zich met het verschijnsel