Folkert Johannes Janssens zag op 25 april 1967 het levenslicht in Hooghalen, in de toenmalige gemeente Beilen (tegenwoordig Midden-Drenthe) midden in het rustieke Drenthe dus. Afkomstig uit een roemrucht geslacht van hunnebedbouwers kon niet uitblijven dat reeds op jonge leeftijd grote avonturen zijn deel waren. Een deel van die avonturen vormden hem tot de rare snuiter die hij tegenwoordig pleegt te zijn. "Eigenzinnig, creatief en vooral heel druk" is wat de meeste mensen van hem vinden. Hijzelf vindt dat het allemaal wel meevalt.

Een van de voor veel mensen onbegrijpelijke trekjes is wel het feit dat hij erg verzot is op patat en drop. Elke dag wordt er gesnacked en er gaat minstens een kilo drop per week door. Niet dat hij daar lichamelijke klachten van oploopt, keurig 70 kilo, geen hoge bloeddruk, geen verhoogd cholesterol en ondanks het feit dat er ook stevig wordt gerookt niet eens kortademig. 

Muzikaal is Folkert ook een raadsel, houdt van Country, Rock, House en het Vlielander Zeemanskoor. Favorieten zijn wel Pussycat, Dolly Parton,  Vaya con Dios en Andre Hazes.


Foto: Susanne Giegerich - Dusseldorf (Deutschland)
Tevens houdt Folkert zich bezig met vogelonderzoek, een beetje controversieel is hij wel want zijn bevindingen worden niet altijd gedeeld door andere, gediplomeerde biologen, maar dat weerhoudt hem er niet van om een eigen mening over vogels te ventileren. Natuur is zijn hobby en ook schrijft hij sinds kort en hoopt daar in de toekomst de boter op zijn brood van te kunnen betalen.

Nancy Johanna Theodora Janssen zag op 12 september 1969 het levenslicht in Nijmegen. dat gebeurde in het ziekenhuis maar gelukkig was ze kerngezond. Opgegroeid in de Betuwe en het land van Floris kon zij ook bogen op een roemrucht verleden. Een deel daarvan leeft nog immer voort in Nancy.

Nancy heeft een heel ander eetpatroon als Folkert, zij eet bij voorkeur ecologisch geteelde groenten en fruit en biologisch vlees. Het allerlekkerst vindt ze echter de Indische keuken en wat dat betreft heeft ze het niet echt getroffen op Vlieland. De toko kennen ze hier niet en dus moet er veel van de wal komen voor er echt iets lekkers op tafel komt. Nancy houdt wel nauwlettend in de gaten wat ze eet want bijvoorbeeld het dieet van Folkert zou voor haar beslist niet zonder kleerscheuren aflopen.



Muzikaal is Nancy goed onderlegd, bijna naar het conservatorium gegaan en een brede muzikale smaak. Ze houdt van klassieke muziek tot hardrock, met uitzondering van smartlappen, dan wordt er heel snel van zender gewisseld of loopt ze hard het huis uit. Keltische muziek en metal rock geniet extra voorkeur.

Verder is Nancy ingewijd als solitaire heks, geniet mysteries haar interesse en ze geniet eveneens van de natuur. Planten, paddestoelen, bomen en sommige dieren. Spinnen bijvoorbeeld, daar is ze al veel minder gecharmeerd van. Nancy werkt op Kampeerterrein Stortemelk.


Timo Janssen(s) zag op 30 maart 2003 het levenslicht op Vlieland. Een rasechte eilander van onzuiver ras. Een combinatie onzuivere Friese Stabij met een Drentse schapendoes maakten hem zeer aaibaar en iedereen kan met hem lezen en schrijven.

Timo heeft ook een ietwat vreemd eetpatroon, hij is gek op drop en eet verder alles wat de pot schaft, behalve bonen.

Timo is ook gek op muziek, speciaal als er een mondharmonica, accordeon of blokfluit aan te pas komt en zingt ook graag uitbundig mee.

Verder is Timo een gewaardeerd deelnemer aan de jachtdagen van de Vlielander Jagersvereniging waar hij de sterren van de hemel drijft. Daarnaast is hij de enige hond in Nederland die is opgeleid voor het stellen van stookolieslachtoffers. Egels vindt hij ook erg leuk maar apporteren doet hij ze voor de zekerheid maar niet. Hij heeft een uitgesproken hekel aan krabben, gevolg van een aanvaring op het wad, waarbij een hem bij de neus nam. Een uitstekend zwemmer, dat mag wel even worden vermeld.





Google Janssen(s) woont ook al weer geruime tijd op de Lutinelaan 10. Sinds 12 november 2007 is zij, als negen maanden oud teefje, opgenomen in het gezin. Ze laat zich de brokken niet uit de bak eten. Ze heeft een voorkeur voor mobiele telefoons, herenschoenen maat 43. Met enorm enthousiasme rent ze achter vogels aan, ze vergeet alleen te stoppen als ze al eenmaal op de wieken zijn gegaan en het kost dus nogal wat tijd om haar weer aan de lijn te krijgen. Meestal weten we haar net af te stoppen voor ze in de haven van West-Terschelling beland. Google is een stoere dame, waar Timo met een grote boog om een vreemd voorwerp heen loopt (bijvoorbeeld een groen paaltje die er plotseling staat), zet zij haar kam op en gaat er op af. Ze is enorm knuffelig en kruipt graag met haar 22 kilo bij je op schoot.
Mocht je per ongeluk een gaap niet kunnen onderdrukken dan loop je het risico getongd te worden door haar want het is een echte lebberteckel.

Google heeft een muzikale voorkeur die niet overeenkomt met dat van de baas. Zeemanskoren kunnen haar niet boeien, een bugel brengt onrust en een gitaar levert een onbegrijpende blik op en we zijn er nog niet helemaal achter wat haar smaak in dat opzicht is. Dennenappels en tennisballen bieden volop houvast om tijdens de dagelijks wandelingen een soort van vermaak te kunnen creëren maar het liefste rent ze meteen de ijsbaan in. Hoe zwarter hoe beter, op haar vacht moet je wel heel erg je best doen om viezigheid te detecteren, kussens op de bank fungeren als indicator voor de hoeveelheid vuil die ze elke dag weer mee het huis in weet te slepen.



Sinds begin februari 2011 is een nieuw lid aangetreden tot de clan der Janssen(s). Het betreft Mauwritz. Het heeft even geduurd voor we een passende naam konden vinden voor dit katje dat een moeilijke start heeft gehad. De vorige eigenaar heeft behoorlijk moeten investeren in het katertje want het was al geboren met een navelbreuk. Een operatie op zeer jonge leeftijd was het gevolg en sociaal gezien was het ook een katje met de nodige problemen. Mauwritz is erg kieskeurig in met wie hij om wil gaan en vindt het erg lastig om de grenzen van de andere huisbewoners te respecteren. Het eten uit de bak van Timo is aantrekkelijker dan dat van hemzelf maar hij eet in elk geval weer. Aanvankelijk is hij een paar dagen met verschillende namen door het leven gegaan. Gelet op zijn aandachtsprobleem kreeg hij van mij de naam Ieuw toegemeten, zeer tegen de zin van Nancy die hem Kellan wilde noemen.
Mauwritz is het dus geworden en hij gaat met sprongen vooruit. Er is al sprake van een vaste plaats in huis, de rugleuning van de stoel voor het raam en de televisie. Google en Timo accepteren Mauwritz al helemaal, omgekeerd moet het nog een beetje wennen.

< Vorige